Γλάρος του Άντον Τσέχωφ

Ημερομηνία : 27-28 Ιουνίου    Ώρα : 21:00pm
Τοποθεσία : Δραματική σχολή Ανδρέας Βουτσινάς ( Λέοντος Σοφού 18, 5ος Όροφος, Θέατρο  ''Cum Deo'')




Πληροφορίες : Η πρότυπη σχολή θεάτρου ''Ανδρέας Βουτσινάς'' παρουσιάζει το έργο του Άντον Τσέχωφ ''Γλάρος''




Σκηνοθεσία : Άννη Τσολακίδου
Βοηθός σκηνοθέτη : Νίκος Κουσούλης
Μουσική : Μαρία Κολτσίδα - Γιώργος Χαριτάκης




Παίζουν (με σειρά εμφάνισης) :


Μάσα : Ιωάννα Σταυρίδου
Μπεντβεντένκο : Νίκος Κουσούλης - Αλέξανδρος Φιλιππόπουλος
Τρέπλιεφ : Άλκιβιάδης Μαγγόνας
Νίνα : Μαρία Κολτσίδα - Ειρήνη Λιθοξοίδου
Αρκάντινα : Ευσταθία Καραδέδογλου - Αλεξάνδρα Κουτσουράδη
Τριγκόριν : Αλέξανδρος Φιλιππόπουλος - Νίκος Κουσούλης

Το ημέρωμα της στρίγγλας ( Κ.Θ.Β.Ε.)

Το ημέρωμα της στρίγγλας (23/3/2011)

«Το ημέρωμα της στρίγγλας» Από την Παρασκευή 25 Μαρτίου Στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, ώρα 9 μμ. Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει το έργο «Το ημέρωμα της στρίγγλας», μια από τις δημοφιλέστερες κωμωδίες του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Στούρουα, με τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη και την Δήμητρα Ματσούκα στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Το έργο κάνει πρεμιέρα τηνΠαρασκευή 25 Μαρτίου, στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, στις 21.00. Η δύναμη του έρωτα και της αγάπης έρχεται να εδραιωθεί μέσα σε αυτό το έργο του Σαίξπηρ ως η απόλυτη εκείνη δύναμη που μπορεί να αλλάξει το εγώ για χάρη του άλλου. Ο Σαίξπηρ με ευφάνταστο και πολλές φορές κωμικό- τραγικό τρόπο μας μιλάει για την δυσκολία της ανθρώπινης φύσης στην συνύπαρξη με τον άλλον.  ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ  «Ο σκηνοθέτης δεν πρέπει να μιλάει σε τρεις περιπτώσεις: Α. Πριν από την ταινία του Β. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας του Γ. Μετά το τέλος της ταινίας του». Φεντερίκο Φελλίνι Η φάρσα αυτή του Σαίξπηρ - που έχει να κάνει με το πώς κάποιος Πετρούτσιο από τη Βερόνα, ημέρωσε μια στρίγγλα ονόματι Κατερίνα από την Πάντοβα, φτιάχνοντας μαζί της στο τέλος μια υπέροχη πατριαρχική οικογένεια- έχει σημειώσει επιτυχία σε όλα τα θέατρα του κόσμου.  Η επιγραφή που επιλέχθηκε για την αρχή αυτού του κειμένου είναι η απάντηση του Φελλίνι, όταν τον ρώτησαν αν έχει να πει κάτι για την ταινία του – και βρίσκει σύμφωνους όλους όσους συμμετέχουν αυτή την παράσταση, με επικεφαλής τον σκηνοθέτη της.  Πραγματικά, τί μπορεί να πει ένας σκηνοθέτης στην αρχή και κατά τη διάρκεια μιας δουλειάς; Υπάρχει πάντα η σκέψη, που όμως την επεξεργάζεται κατά τη διαδικασία των προβών με τους ηθοποιούς – και η σκέψη αυτή μπορεί να αλλάξει ριζικά πολλές φορές. Γι’ αυτό όταν ξεκινάει «το ταξίδι» μέσα στο έργο, δεν ξέρεις ακριβώς τι θα προκύψει μετά το τέλος των βασανιστικών προβών, μέχρι τη μέρα της πρεμιέρας. Όταν πια η παράσταση είναι έτοιμη, τι να πουν αυτοί που την έχουνε κάνει...; Τότε είναι η ώρα του κοινού και της κριτικής να πάρουν τον λόγο!  Έχοντας κατά νου ότι ο σκηνοθέτης είναι ευγενής -έτσι τουλάχιστον πιστεύει ο ίδιος για τον εαυτό του- δεν θα αρνηθεί να εκθέσει τη σκέψη του και να πει σε τι αφορά αυτή η παράσταση. Πιστεύει ότι δεν είναι μόνο ο Πετρούτσιο που ημερώνει τη στρίγγλα Κατερίνα, αλλά και η Κατερίνα που από τη μεριά της τον μεταμορφώνει αναδεικνύοντας τις πιο καλές πλευρές του. Γιατί η φύση του έρωτα, που γεννήθηκε ανάμεσα σ’ αυτές τις δύο δυνατές προσωπικότητες, είναι τέτοια που τους κάνει καλύτερους.  Γενικώς ο Σαίξπηρ -όπως πιστεύει ο σκηνοθέτης- ακόμα και σ’ αυτήν την ελαφριά κωμωδία του, μας μιλάει για τη δυσκολία της ανθρώπινης φύσης, για το ανεξήγητο της ύπαρξής της και το μυστηριώδες του ψυχισμού της. Όλος ο Κόσμος είναι μια Σκηνή, λέει ο βάρδος από το Στράτφορντ, και όλοι εμείς ηθοποιοί. Άρα, όπως κανένας άλλος, εμείς γνωρίζουμε τις δυσκολίες που έχει το θέατρο και κατ’ επέκταση η ίδια η ζωή.  Είναι η τέταρτη φορά που ανεβάζω παράσταση στην Ελλάδα ως σκηνοθέτης και θα ήθελα αυτή την «ερωτική σχέση» που έχω ξεκινήσει ο ίδιος με το Ελληνικό θέατρο και τους Έλληνες ηθοποιούς, αυτή τη φορά να την ταξιδέψω σε δρόμους πιο απρόβλεπτους αλλά και πιο κοντινούς.

«Ο γλάρος» της εταιρείας Pequod στη Θεσσαλονίκη

Ένα έργο για την τέχνη, τον έρωτα, την οικογένεια, την αγάπη και την έλλειψή της, τα μεγάλα όνειρα της νεότητας και την πραγματικότητα της ενηλικίωσης.

Yπόθεση :

Ο Γλάρος, το τετράπραχτο δράμα του Άντον Τσέχωφ, παίχτηκε για πρώτη φορά στην Πετρούπολη τον Οκτώβριο του 1895.

Όπως και στα άλλα δράματα του Ρώσου συγγραφέα, η θεατρική ποίηση είναι στοιχείο κυρίαρχο που εμποτίζει την πλοκή, δομεί τα συμβάντα και χρωματίζει το εσωτερικό και εξωτερικό τοπίο των ηρώων.

Η αληθινή δράση του έργου γίνεται σ΄ έναν απόλυτα μυστικό χώρο, και τα γεγονότα είναι η απόληξη αφανών καθημερινών δραμάτων, και εξαντλητικών ματαιώσεων.

Στο Γλάρο το μεταθεατρικό στοιχείο είναι παρόν από την έναρξη του έργου. Οι βασικοί ήρωες του έργου περιστρέφονται γύρω από τον κόσμο του θεάτρου.

Ο Τρέπλεφ, ο νεαρός γιος της ηθοποιού Αρκάντινα, αναζητά νέους τρόπους έκφρασης στην ποίηση και στο θέατρο. Γράφει και παρουσιάζει το θεατρικό του έργο στο υποστατικό του Σόριν, αδελφού της μητέρας του. Η Νίνα, η αγαπημένη του Τρέπλεφ, θα είναι η ηθοποιός που θα αναλάβει να δώσει υπόσταση στο ποιητικό δράμα του.

Η παράσταση θα τελειώσει άδοξα. Οι θεατές του έργου, που ανάμεσα τους είναι η Αρκάντινα και ο εραστής της, ο γνωστός συγγραφέας Τριγκόριν, φιλοξενούμενοι για λίγες μέρες στο υποστατικό, θα είναι ειρωνικοί και αμέτοχοι όχι μόνο στο θεατρικό αλλά και στο προσωπικό δράμα του Τρέπλεφ.

Οι περίπλοκες σχέσεις των ηρώων τους εγκλωβίζουν σ΄ ένα αναπόδραστο αδιέξοδο. Ο νεαρός Τρέπλεφ ζει έναν απελπισμένο έρωτα με τη Νίνα, που θαμπωμένη από τη γοητεία του Τριγκόριν θα αποφασίσει να γίνει επαγγελματίας ηθοποιός και να τον ακολουθήσει στην πόλη.

Δύο χρόνια αργότερα, ο Τρέπλεφ έχει καταφέρει να γίνει ένας μέτριος συγγραφέας. Εξακολουθεί να ζει στο ίδιο μέρος, να δημοσιεύει διηγήματά του σε διάφορα περιοδικά, και να παρακολουθεί από μακριά την θλιβερή προσωπική ζωή και την αποτυχημένη καριέρα της Νίνας.

Η επιδείνωση της υγείας του Σόριν θα φέρει πάλι στο υποστατικό την Αρκάντινα και τον Τριγκόριν. Στο ίδιο μέρος, τσακισμένη και ανήμπορη, σαν τον νεκρό γλάρο που κάποτε της είχε αποθέσει στα πόδια της ο Τρέπλεφ, θα γυρίσει και η Νίνα. Ερωμένη του Τριγκόριν με τον οποίο απέκτησε και ένα παιδί που πέθανε, προδομένη από τον εραστή της που ποτέ δεν έπαψε να αγαπά, επισκέπτεται τον Τρέπλεφ. Όταν πια φύγει, ένας πυροβολισμός θα ακουστεί από το δωμάτιο του. Ο γιος της Αρκάντινα, της διάσημης ηθοποιού, θα βάλει τέρμα στη ζωή του, τη στιγμή που στο διπλανό δωμάτιο η συντροφιά των ανυποψίαστων, θα παίζει ένα επιτραπέζιο παιχνίδι για να σκοτώσει την ώρα της.

Η παράσταση, βασιζόμενη στην από το έργο συνθήκη ύπαρξης θεάτρου μέσα στο θέατρο, τοποθετεί την σκηνική δράση σ’ έναν ενιαίο χώρο, καταργώντας έτσι την απόσταση ανάμεσα σε ηθοποιούς και θεατές. Η χρήση εξάλλου του πραγματικού χώρου ως σκηνικό, ενισχύει την αίσθηση ότι δεν βρισκόμαστε σ’ ένα φανταστικό «αλλού», αλλά όλα συμβαίνουν εδώ και τώρα.

Μετά τη διαδρομή της στην Αθήνα (Κnot Gallery, άνοιξη και χειμώνας του 2010, Θέατρο Χώρα καλοκαίρι 2010 Bob theatre festival) η παράσταση ταξιδεύει αυτόν τον χειμώνα στην Ελλάδα, πραγματοποιώντας (με αφετηρία την Κέρκυρα στις 26/1 και τέρμα την Καβάλα στις 30/4 26 παραστάσεις σε 19 πόλεις της περιφέρειας.

Η παράσταση θα παιχτεί στο θέατρο Αμαλία, στο πλαίσιο του "Προτάσεις - εργοτάξιο θεατρικών αναζητήσεων" που διοργανώνει η Πειραματική Σκηνή της Τέχνης, την Παρασκευή 8 και το Σάββατο 9 Απριλίου και ώρα 9:00 μ.μ..

Déjà Vu - Κάφκα Φραντς

Μια κωμική ιστορία εμπνευσμένη από μοτίβα έργων του Φραντς Κάφκα

Déjà Vu - Κάφκα Φραντς

Πρώτη Παρουσίαση: Μονή Λαζαριστών - Μικρό θέατρο, 04/03/2011

Είναι γνωστό ότι ο Φραντς Κάφκα πήγαινε στο θέατρο.

Γνωστό επίσης είναι, πως ήταν κρυφά ερωτευμένος με κάποια πρωταγωνίστρια, ενός εβραϊκού περιπλανώμενου θεατρικού μπουλουκιού.

Ωστόσο, ο Kafka δεν έγραψε ποτέ για το θέατρο (με εξαίρεση ένα μικρό πεζογράφημα, σε μορφή δραματικού διαλόγου). Ο κόσμος του θεάτρου τον τραβούσε, αλλά την ίδια στιγμή τον φόβιζε, ήταν ένας κλειστός ακατανόητος κόσμος. 

Προσπάθησα λοιπόν να φανταστώ… Τι παράσταση θα άρεσε στον Φραντς Κάφκα; Αν έσπαγε ο διάολος το ποδάρι του και ερχόταν σήμερα στο θέατρο - εδώ στη Θεσσαλονίκη!

Το "υλικό" που αποτέλεσε τον καμβά – αυτής της παράστασης - είναι το τελευταίο κεφάλαιο του μυθιστορήματος «Αμερική», καθώς κι ένα μικρό διήγημα του, «Η αδελφοκτονία». 

(απόσπασμα απο το σημείωμα του σκηνοθέτη)

Συγγραφέας: Κάφκα, Φραντς, 

Διασκευή: Γκραουζίνις, Τσέζαρις, 

Μετάφραση: Ιωαννίδου, Αλεξάνδρα, 

Σκηνοθεσία: Γκραουζίνις, Τσέζαρις

Πλατόνοφ του Άντον Τσέχοφ (Εθνικό Θέατρο)

Μεγαλόσχημοι έρωτες, συζητήσεις για χρέη και γραμμάτια, ποτό, πλήξη και μονοτονία συνθέτουν το σκηνικό της ζωής των καλεσμένων στη βεράντα της γοητευτικής χήρας Άννας Πετρόβνα. Μέχρι την άφιξη του νεαρού δάσκαλου Πλατόνοφ, που θα λειτουργήσει καταλυτικά στη λιμνάζουσα καθημερινότητα των υπολοίπων. Όμως, το φως που εκπροσωπούσε άλλοτε ο γοητευτικός ήρωας φαίνεται τώρα να θαμπώνει, αφού ο Πλατόνοφ σπαταλά τον καιρό του διασκεδάζοντας με τις αδυναμίες των άλλων και βάζοντας σε δοκιμασία τις δικές του. Τέσσερις γυναίκες θα βρεθούν στη δίνη της γοητείας του. Το επικίνδυνο παιχνίδι του θα έχει αναπόφευκτες συνέπειες για όλους.

Στο πρώιμο έργο του Πλατόνοφ, ο Τσέχοφ προετοιμάζει και επεξεργάζεται τα κυρίαρχα θεματικά μοτίβα που θα τον απασχολήσουν στο μέλλον. Οι ήρωές του οδηγούνται από τα πάθη, τις αδυναμίες και τα ελαττώματα της ανθρώπινης φύσης, οι προσδοκίες διαψεύδονται από την πράξη, η ζωή παγιδεύεται σε μια ατελέσφορη αναζήτηση ευτυχίας. Κωμικότητα και δραματικότητα εναλλάσσονται χωρίς διακοπή, όπως ακριβώς συμβαίνει και στην πραγματική ζωή. 

Το χρονολογικά παλαιότερο αυτό δείγμα του μοναδικού ταλέντου του Τσέχοφ σκηνοθετεί στη Νέα Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος» ο γνωστός με τη διπλή του –κινηματογραφική και θεατρική– σκηνοθετική ιδιότητα, πολυβραβευμένος για τονΚυνόδοντα, Γιώργος Λάνθιμος. 

Η παράσταση θα βασιστεί σε μια σύγχρονη μεταφορά του έργου από τον Ντέιβιντ Χέαρ και θα υπηρετηθεί από ένα δυναμικό σύνολο νέων ηθοποιών.

''ΗΛΕΚΤΡΑ'' Κ.Θ.Β.Ε.

Προσθήκη λεζάντας

Με υλικό απ’ το μύθο των Ατρειδών που εστιάζει στον κόσμο που περιβάλλει την Ηλέκτρα, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει την «Ηλέκτρα –Σκηνική Σύνθεση από το μύθο των Ατρειδών», σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Καραντινάκη από την Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010, στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

Πρόκειται για μια παράσταση που ξεκίνησε τον Απρίλιο με τη μορφή του work in progress. Το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να δει την εξέλιξή της για δύο εβδομάδες, ενώ στη συνέχεια, το έργο θα παίζεται καθ’όλη τη διάρκεια της σαιζόν προσαρμοσμένο στις ανάγκες της Νεανικής Σκηνής του ΚΘΒΕ,  η οποία μεταφέρεται στη σκηνή της ΕΜ

Σημείωμα του Σκηνοθέτη

Η Ηλέκτρα, που πάνω της βασίζεται αυτή η σκηνική σύνθεση με άξονα την ιστορία του μύθου των Ατρειδών, μας διδάσκει πως η λήθη είναι ανόσια και η μνήμη είναι προσευχή για την έλευση της δικαιοσύνης. Ακόμα και αν όλα συνηγορούν για το αντίθετο. Η Ηλέκτρα μας «δείχνει» πως πρέπει να επιμένει κανείς στην «παράλογη» κραυγή του, ώστε να στραφεί αυτή η κραυγή ενάντια στη συνείδηση εκείνων που από αδιαφορία ή αδυναμία ή ακόμα και συμφέρον υποτάσσονται στην όποια άδικη εξουσία. Κι όπως λέει κι ο ποιητής: «ίσως εκεί, που κάποιος αντιστέκεται χωρίς ελπίδα, ίσως εκεί να αρχίζει η ανθρώπινη ιστορία και η ομορφιά του ανθρώπου», που οι νέοι είναι οι κυρίαρχοι φορείς της.

Οι  Συντελεστές

Σύνθεση -Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Καραντινάκης

Σκηνικά-κοστούμια: Έρση Δρίνη

Ηχητικός Σχεδιασμός: Γιώργος Χριστιανάκης

Κινησιολογία: Τατιάνα Μύρκου

Φωτισμοί –βίντεο – προβολές: Γρηγόρης Καραντινάκης

Επιλογή Κειμένων: Αμαλία Κοντογιάννη

Διαμόρφωση Κειμένων:  Ο θίασος

Οργάνωση παραγωγής: Χριστίνα Ζαχαροπούλου

Διανομή (με αλφαβητική σειρά)

Ιορδάνης Αϊβάζογλου (Αγαμέμνονας), Χρύσα Ζαφειριάδου (Κορυφαία), Γιάννης Καραμφίλης (Αίγισθος), Γιώργος Κολοβός (Ορέστης), Χρήστος Παπαδημητρίου (Διόσκουρος 1), Τατιάνα Μύρκου (Διόσκουρος 2), Εύη Σαρμή (Χρυσόθεμις), Γιώργος Σφυρίδης (Παιδαγωγός), Εύα Σωφρονίδου (Κασσσάνδρα), Ανδριανή Τουντοπούλου (Κλυταιμνήστρα), Ιωάννα Τσιγκουρλά  (Ιφιγένεια), Άννα Τσολακίδου (Ηλέκτρα)

''ΛΩΞΑΝΤΡΑ'' Κ.Θ.Β.Ε.

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει την παράσταση«Λωξάντρα» της Μαρίας Ιορδανίδου, σε θεατρική διασκευή Άκη Δήμου και σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο ερμηνεύει η Φωτεινή Μπαξεβάνη.

Η θρυλική ιστορία της κοκόνας Λωξάντρας, μιας λαϊκής γυναίκας, εξαιρετικά δυναμικής, που ηγείται πρόσχαρα, στοργικά και ακούραστα μιας πολυμελούς μεσοαστικής ελληνικής οικογένειας της Πόλης  στα τέλη του 19^ου και τις αρχές του 20^ου αιώνα. Ενώ γύρω της στροβιλίζονται πολυάριθμα συγγενικά της πρόσωπα, φίλοι, γείτονες, η Παναγία η Μπαλουκλιώτισσα, παραπαίδια, λαϊκοί Τούρκοι, χανούμισσες, ο πασάς της γειτονιάς και εκτυλίσσονται σημαντικά ιστορικά γεγονότα, η Λωξάντρα φανερώνεται δυναμική και ακατάβλητη, έτοιμη να αντιμετωπίσει όλες τις αντιξοότητες της ζωής με τη σοφία του ενστίκτου αλλά και την ωριμότητα της εμπειρίας γενεών και με έμβλημά της τη φράση: «Tις εστί πλούσιος; Ο εν τω  ολίγω αναπαυόμενος». Ένας ύμνος προς τη ζωή.

Η Λωξάντρα αγαπά. Θυμώνει, πεισμώνει, χαριεντίζεται, κυριαρχεί, θρηνεί, επιβιώνει. Και μας μαθαίνει ότι η ζωή έχει ένα σκληρό πυρήνα, το φυσικό νόμο. Η φύση δεν υπάρχει για να θρέφει τον άνθρωπο, αλλά τον εαυτό της. Μέσα σε αυτή την φροντίδα μαθαίνουμε κι εμείς να επιβιώνουμε, κοντά της, μέσα της. Γι’ αυτό η Λωξάντρα μαγειρεύει. Το φαγητό είναι αίμα, μας κρατάει θερμούς, διώχνει τα ρίγη του παγερού κόσμου, τους αναίμακτους δαίμονες της ατονίας

ΟI ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Διασκευή: Άκης Δήμου

Σκηνοθεσία: Σωτήρης Χατζάκης

Σκηνικά-κοστούμια: Έρση Δρίνη

Μουσική επιμέλεια: Φωτεινή Μπαξεβάνη

Φωτισμοί: Αντώνης Παναγιωτόπουλος

Χορογραφία: Γιώργος Λυκεσάς

Βοηθός σκηνοθέτη: Αναστασία Γκολέμα

Βοηθός σκηνογράφου: Κλεοπάτρα Αλαγιαλόγλου

Οργάνωση παραγωγής: Ροδή Στεφανίδου

Στον ρόλο της Λωξάντρας η Φωτεινή Μπαξεβάνη

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Σοφία Αθανασοπούλου (Ευφημία- Ασπασία- Βιτορίτζα), Νεφέλη Ανθοπούλου (Θεανώ - Ευτέρπη), Μιχάλης Γούναρης (Καραγκιοζοπαίχτης), Θανάσης Δισλής (Γιώργος- Βοηθός Καραγκιοζοπαίχτη), Γιάννης Ηλιόπουλος (Μανωλιός-Χαρίλαος- Άγγελος), Νίκος Καπέλιος (Λογιότατος- Αδωναίδης- Κοσμάς), Μαρία Καραμήτρη (Ζωίτσα-Πλοπλό), Δημήτρης Κοντός (Θεόδωρος), Αννέτα Κορτσαρίδου (Σουλτάνα), Νίκος Μαγδαληνός (Ταρνανάς-Βαρσαμής), Γιώργος Μπαγιώκης (Κώτσος), Χρήστος Νίνης (Δημητρός), Ιωάννα Παγιατάκη (Κλειώ), Λίλιαν Παλάντζα (Ελεγκάκη), Μαριάννα Παπασάββα (Καμίλλη- Μαργιόγκα), Σπύρος Σαραφιανός (Γιωργάκης- Άγγελος) , Δημήτρης Σιακάρας (Επαμεινώνδας-Φιλάρετος), Γιάννης Σιαμσιάρης (Μαντάμ Μαρή- Τούρκος Πρόξενος), Πολυξένη Σπυροπούλου (Αγαθώ), Μαριάννα Τάντου (Άννα), Στέργιος Τζαφέρης (Αλεκάκης- Άγγελος ), Αλέξανδρος Τσακίρης (Κοτκοτίνος- Τάκης- Λεπρέντης- Άγγελος), Μαρίζα Τσάρη (Χαρικλό- Κλεονίκη- Λιλίκα- Χανούμισσα).

Παίζει επί σκηνής το μουσικό σχήμα «Λωξάντρα»:

Δημήτρης Βασιλειάδης (κανονάκι), Αθανάσιος Γκουντάνος (ούτι), Ελευθερία Ελληνίδου (τραγούδι), Πρόδρομος Μπακλατζής (βιολί), Δημήτρης Παναγούλιας (κρουστά).