Chromatics - Running up that hill

Gainsbourg

Η ταινία που μάγεψε το κοινό της Γαλλίας, αποτυπώνοντας στην οθόνη την πιο προκλητική και γοητευτική προσωπικότητα του σύγχρονου πολιτισμού της, και αποτέλεσε την Επίσημη Πρεμιέρα του 11^ου Διεθνούς Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου στην Αθήνα στις 15 Απριλίου 2010. 

Ενσωματώνοντας τα καλύτερα στοιχεία από τις ταινίες «Ζωή σαν Τριαντάφυλλο» και «Αμελί», η ταινία «Gainsbourg» του Ζοάν Σφαρ αποτελεί μια πρωτότυπη προσέγγιση της προσωπικότητας μιας από τις σπουδαιότερες ανατρεπτικές φιγούρες του γαλλικού πολιτισμού: του διάσημου και κακόφημου Σερζ Γκενσμπούργκ (Ερίκ Ελμοσνινό), με την υπογραφή ενός από τους πιο δημοφιλείς εκπροσώπους των γραφικών τεχνών στην εποχή μας και της ομάδας που δημιούργησε το μαγικό κόσμο του «Λαβύρινθου του Πάνα».

Μια φορά κι έναν καιρό, ένα μικρό αγόρι, ο Λουσιέν, περιδιάβαινε τους δρόμους του Παρισιού, επιδεικνύοντας περήφανα το μισητό κίτρινο αστέρι στο πέτο του. Βρισκόμαστε στο 1941. Όταν συναντά τα ναζιστικά στρατεύματα, το αγόρι με τους Ρωσσο-εβραίους γονείς και την παιχνιδιάρικη λάμψη στα μάτια τραγουδάει τη Μασσαλιώτισσα, παρότι δεν ξέρει καλά τα λόγια.

Κι ύστερα κάτι κάνει το μικρό Λουσιέν να σταματήσει – η αντισημιτική προπαγάνδα παρουσιάζει την καρικατούρα ενός Εβραίου. Εχει μια άσχημη φάτσα που του μοιάζει επικίνδυνα πολύ. Η φάτσα του είναι κολλημένη στους τοίχους ώστε όλοι να τη βλέπουν και να τη χλευάζουν.

Θέλει να το βάλει στα πόδια ή να σβήσει την γκροτέσκα φιγούρα, αλλά δεν το κάνει. Η καρικατούρα ξαφνικά ζωντανεύει, ξεπηδά από τον τοίχο κι αρχίζει να ακολουθεί το αγόρι. Από εκείνη τη στιγμή, η φάτσα δε θα τον εγκαταλείψει ποτέ. Θα γίνει η σκιά του, η κατάρα του, η έμπνευση και η συντροφιά του, το alter-ego του.

Αν και ακόμα δεν το ξέρει, ο μικρός Λουσιέν κάποια μέρα θα γίνει διάσημος ως Σερζ Γκενσμπούργκ.

Αυτή η ιστορία αφηγείται τη ζωή ενός ήρωα. Μιλά για ένα αγόρι που περιφέρεται στο Παρίσι της κατοχής εξαπολύοντας λέξεις σα να βάζει λουλούδια στην κάνη ενός όπλου.

Είναι μια ιστορία για την κατάκτηση. Ενας παθιασμένος εραστής, παρά την αντίξοη όψη του, καταφέρνει να προσελκύσει τη μυθική Μπριζίτ Μπαρντό (Λετίσια Κάστα) στο κρεβάτι του, ν’ αποπλανήσει την Τζέιν Μπίρκιν φορώντας εσώρουχο στα χρώματα της γαλλικής σημαίας, και να συνοδεύσει τη Ζουλιέτ Γκρεκό (Αννα Μουγκλαλίς) σ’ ένα βαλς που διαρκεί μέχρι το ξημέρωμα. Όλα αυτά τα γυναικεία είδωλα, ανεξαιρέτως, τραγουδούν τα παρανοϊκά ποιήματα που γράφει γι’ αυτές.

Είναι μια ιστορία για μονομαχίες. Η πιο επικίνδυνη απ’ όλες στρέφει τον Γκενσμπούργκ ενάντια στο alter-ego του, τη Φάτσα, έναν αποστεωμένο, πανούργο άνθρωπο / μαριονέτα που φθονεί τους έρωτες του Σερζ και του θυμίζει ξεχασμένες ταπεινώσεις κάθε στιγμή που πάει να γευτεί την ευτυχία. Η Φάτσα είναι ένας άθλιος γελωτοποιός, πανταχού παρών για να ενισχύει και να εμποδίζει τη δημιουργικότητά του, για να στοιχειώνει τις νύχτες του ποιητή / τραγουδιστή και ποτέ να μην του επιτρέπει να ησυχάσει.

Είναι μια ιστορία όπου ο Γκενσμπούργκ μεταμορφώνεται από άφραγκος ζωγράφος στο αστέρι της γαλλικής ποπ μουσικής σκηνής. Τα τραγούδια του ελέγχουν τα ινία της αφήγησης, ώστε μια στρουμπουλή σύζυγος να μετατρέπεται σε Hippopodame (Κυρία Ιπποπόταμου) και μια παθιασμένη βραδιά μοιχείας να ανάγεται σε παγκόσμια επιτυχία, με το «Je t’ aime, moi non plus» (Σ’ αγαπώ, Ούτε κι εγώ).

Για να μάθει, λοιπόν, κανείς, την ιστορία αυτού του άρχοντα της πρόκλησης, του πλανευτή των λέξεων και των γυναικών, του συνεσταλμένου αλλά αχόρταγου τυχοδιώκτη, πρέπει να εναλλάσσει την πρόζα με τους ελεύθερους στίχους και να βυθιστεί στο Παρίσι των Swinging Sixties για να γίνει κοινωνός μιας ιστορίας τόσο αυθάδικης, όσο και τα ρίσκα που οδήγησαν τον μικρό Λουσιέν στο να γίνει ο Σερζ Γκενσμπούργκ.

Συντελεστές

Παραγωγή Μαρκ ντι Πονταβιτσέ, Ντιντιέ Λιπφέρ

Σκηνοθεσία – Σενάριο Ζοάν Σφαρ

Φωτογραφία Γκιγιόμ Σίφμαν

Μοντάζ Μαριλίν Μοντιέ

Μουσική Ολιβιέ Νταβιό

Ηχος Ντανιέλ Σομπρινό

Σκηνικά Κριστιάν Μαρτί

Κοστούμια Πασκαλίν Σαβάν

Πρωταγωνιστούν Ερίκ Ελμοσνινό, Λούσι Γκόρντον, Λετίσια Κάστα, Νταγκ Τζόουνς, Αννα Μουγκλαλίς, Μιλέν Ζαμπανουά, Σάρα Φορεστιέ, Γιολάντ Μορό

Διάρκεια 130’

''ΗΛΕΚΤΡΑ'' Κ.Θ.Β.Ε.

Προσθήκη λεζάντας

Με υλικό απ’ το μύθο των Ατρειδών που εστιάζει στον κόσμο που περιβάλλει την Ηλέκτρα, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει την «Ηλέκτρα –Σκηνική Σύνθεση από το μύθο των Ατρειδών», σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Καραντινάκη από την Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010, στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

Πρόκειται για μια παράσταση που ξεκίνησε τον Απρίλιο με τη μορφή του work in progress. Το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να δει την εξέλιξή της για δύο εβδομάδες, ενώ στη συνέχεια, το έργο θα παίζεται καθ’όλη τη διάρκεια της σαιζόν προσαρμοσμένο στις ανάγκες της Νεανικής Σκηνής του ΚΘΒΕ,  η οποία μεταφέρεται στη σκηνή της ΕΜ

Σημείωμα του Σκηνοθέτη

Η Ηλέκτρα, που πάνω της βασίζεται αυτή η σκηνική σύνθεση με άξονα την ιστορία του μύθου των Ατρειδών, μας διδάσκει πως η λήθη είναι ανόσια και η μνήμη είναι προσευχή για την έλευση της δικαιοσύνης. Ακόμα και αν όλα συνηγορούν για το αντίθετο. Η Ηλέκτρα μας «δείχνει» πως πρέπει να επιμένει κανείς στην «παράλογη» κραυγή του, ώστε να στραφεί αυτή η κραυγή ενάντια στη συνείδηση εκείνων που από αδιαφορία ή αδυναμία ή ακόμα και συμφέρον υποτάσσονται στην όποια άδικη εξουσία. Κι όπως λέει κι ο ποιητής: «ίσως εκεί, που κάποιος αντιστέκεται χωρίς ελπίδα, ίσως εκεί να αρχίζει η ανθρώπινη ιστορία και η ομορφιά του ανθρώπου», που οι νέοι είναι οι κυρίαρχοι φορείς της.

Οι  Συντελεστές

Σύνθεση -Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Καραντινάκης

Σκηνικά-κοστούμια: Έρση Δρίνη

Ηχητικός Σχεδιασμός: Γιώργος Χριστιανάκης

Κινησιολογία: Τατιάνα Μύρκου

Φωτισμοί –βίντεο – προβολές: Γρηγόρης Καραντινάκης

Επιλογή Κειμένων: Αμαλία Κοντογιάννη

Διαμόρφωση Κειμένων:  Ο θίασος

Οργάνωση παραγωγής: Χριστίνα Ζαχαροπούλου

Διανομή (με αλφαβητική σειρά)

Ιορδάνης Αϊβάζογλου (Αγαμέμνονας), Χρύσα Ζαφειριάδου (Κορυφαία), Γιάννης Καραμφίλης (Αίγισθος), Γιώργος Κολοβός (Ορέστης), Χρήστος Παπαδημητρίου (Διόσκουρος 1), Τατιάνα Μύρκου (Διόσκουρος 2), Εύη Σαρμή (Χρυσόθεμις), Γιώργος Σφυρίδης (Παιδαγωγός), Εύα Σωφρονίδου (Κασσσάνδρα), Ανδριανή Τουντοπούλου (Κλυταιμνήστρα), Ιωάννα Τσιγκουρλά  (Ιφιγένεια), Άννα Τσολακίδου (Ηλέκτρα)

TEARS OF GAZA

Μια εκπληκτική ταινία, που μας διδάσκει πως ξέρουμε πολύ λίγα, για όσα συμβαίνουν στον κόσμο! Με ωμό τρόπο, δείχνει σκηνές φρίκης από την σφαγή στην Γάζα.Ο πόλεμος τελικά, μας μαθαίνει,  δεν έχει μόνο ένα πρόσωπο αλλά πολλά...

H  ταινία προβλήθηκε στο 13 φεστιβάλ ντοκιμαντέρ θεσσαλονίκης και κατάφερε να κερδίσει το βραβείο κοινού. 

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ :Βίμπεκε Λέκεμπεργκ 

ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης 

12-25 Μαρτίου 2011    

Η έκθεση στοχεύει να αναδείξει τους κυριότερους σταθμούς στη διαδρομή του Γάλλου φωτογράφου. Μέλος του πρακτορείου Magnum από το 1985, ο Πατρίκ Ζακμάν αφοσιώνεται σε ρεπορτάζ μεγάλης διάρκειας με θέμα την ταυτότητα μεταναστευτικών κοινοτήτων και ιδιαίτερων κοινωνικών ομάδων. Στο έργο του συνυπάρχουν προθέσεις όπως η καταγραφή στην υπηρεσία της προσωπικής ή συλλογικής μνήμης, η τεκμηρίωση ιστοριών που δεν γράφονται στις σελίδες της Ιστορίας και η αμφισβήτηση του φωτογραφικού στερεότυπου. Το 1986, κέρδισε το βραβείο Medicis hors-les-murs για το έργο του για την κινέζικη διασπορά, και το 1989 το βραβείο Niepce για το σύνολο του έργου του. To 1989, το ρεπορτάζ του για τα γεγονότα της πλατείας Tiananmen δημοσιεύτηκε σε πολλά διεθνή περιοδικά. Το 1996-1998, σκηνοθέτησε τη μικρού μήκους ταινία La mémoire demon père και τη μεγάλου μήκους ταινία Allers-retour: Journal d’un photographe, ένα φωτογραφικό οδοιπορικό για την «απώλεια μνήμης» στη μεταδικτατορική Χιλή. Το 2006-2008 γύρισε την ταινία Bar centre des autocars με θέμα τη ζωή 10 νέων από τα προάστια της Μασσαλίας, που είκοσι χρόνια πριν είχαν παρακολουθήσει τα σεμινάρια φωτογραφίας του.

Γκαλερί Γαλλικού Ινστιτούτου Θεσσαλονίκης

Λεωφόρος Στρατού 2Α, Θεσσαλονίκη

Τ. +30 2310 821 231 info@ift.gr www.ift.gr 

Ώρες λειτουργίας: 

Δευτέρα-Παρασκευή: 10:00-13:00 & 17:30-20:00

Σάββατο: 10:00-13:00, Κυριακή Κλειστά

Εγκαίνια: Κυριακή 13 Μαρτίου 2011, στις 18:30

Επιμελήτρια έκθεσης:

Αγγελική Γραμματικοπούλου

''ΛΩΞΑΝΤΡΑ'' Κ.Θ.Β.Ε.

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει την παράσταση«Λωξάντρα» της Μαρίας Ιορδανίδου, σε θεατρική διασκευή Άκη Δήμου και σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο ερμηνεύει η Φωτεινή Μπαξεβάνη.

Η θρυλική ιστορία της κοκόνας Λωξάντρας, μιας λαϊκής γυναίκας, εξαιρετικά δυναμικής, που ηγείται πρόσχαρα, στοργικά και ακούραστα μιας πολυμελούς μεσοαστικής ελληνικής οικογένειας της Πόλης  στα τέλη του 19^ου και τις αρχές του 20^ου αιώνα. Ενώ γύρω της στροβιλίζονται πολυάριθμα συγγενικά της πρόσωπα, φίλοι, γείτονες, η Παναγία η Μπαλουκλιώτισσα, παραπαίδια, λαϊκοί Τούρκοι, χανούμισσες, ο πασάς της γειτονιάς και εκτυλίσσονται σημαντικά ιστορικά γεγονότα, η Λωξάντρα φανερώνεται δυναμική και ακατάβλητη, έτοιμη να αντιμετωπίσει όλες τις αντιξοότητες της ζωής με τη σοφία του ενστίκτου αλλά και την ωριμότητα της εμπειρίας γενεών και με έμβλημά της τη φράση: «Tις εστί πλούσιος; Ο εν τω  ολίγω αναπαυόμενος». Ένας ύμνος προς τη ζωή.

Η Λωξάντρα αγαπά. Θυμώνει, πεισμώνει, χαριεντίζεται, κυριαρχεί, θρηνεί, επιβιώνει. Και μας μαθαίνει ότι η ζωή έχει ένα σκληρό πυρήνα, το φυσικό νόμο. Η φύση δεν υπάρχει για να θρέφει τον άνθρωπο, αλλά τον εαυτό της. Μέσα σε αυτή την φροντίδα μαθαίνουμε κι εμείς να επιβιώνουμε, κοντά της, μέσα της. Γι’ αυτό η Λωξάντρα μαγειρεύει. Το φαγητό είναι αίμα, μας κρατάει θερμούς, διώχνει τα ρίγη του παγερού κόσμου, τους αναίμακτους δαίμονες της ατονίας

ΟI ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Διασκευή: Άκης Δήμου

Σκηνοθεσία: Σωτήρης Χατζάκης

Σκηνικά-κοστούμια: Έρση Δρίνη

Μουσική επιμέλεια: Φωτεινή Μπαξεβάνη

Φωτισμοί: Αντώνης Παναγιωτόπουλος

Χορογραφία: Γιώργος Λυκεσάς

Βοηθός σκηνοθέτη: Αναστασία Γκολέμα

Βοηθός σκηνογράφου: Κλεοπάτρα Αλαγιαλόγλου

Οργάνωση παραγωγής: Ροδή Στεφανίδου

Στον ρόλο της Λωξάντρας η Φωτεινή Μπαξεβάνη

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Σοφία Αθανασοπούλου (Ευφημία- Ασπασία- Βιτορίτζα), Νεφέλη Ανθοπούλου (Θεανώ - Ευτέρπη), Μιχάλης Γούναρης (Καραγκιοζοπαίχτης), Θανάσης Δισλής (Γιώργος- Βοηθός Καραγκιοζοπαίχτη), Γιάννης Ηλιόπουλος (Μανωλιός-Χαρίλαος- Άγγελος), Νίκος Καπέλιος (Λογιότατος- Αδωναίδης- Κοσμάς), Μαρία Καραμήτρη (Ζωίτσα-Πλοπλό), Δημήτρης Κοντός (Θεόδωρος), Αννέτα Κορτσαρίδου (Σουλτάνα), Νίκος Μαγδαληνός (Ταρνανάς-Βαρσαμής), Γιώργος Μπαγιώκης (Κώτσος), Χρήστος Νίνης (Δημητρός), Ιωάννα Παγιατάκη (Κλειώ), Λίλιαν Παλάντζα (Ελεγκάκη), Μαριάννα Παπασάββα (Καμίλλη- Μαργιόγκα), Σπύρος Σαραφιανός (Γιωργάκης- Άγγελος) , Δημήτρης Σιακάρας (Επαμεινώνδας-Φιλάρετος), Γιάννης Σιαμσιάρης (Μαντάμ Μαρή- Τούρκος Πρόξενος), Πολυξένη Σπυροπούλου (Αγαθώ), Μαριάννα Τάντου (Άννα), Στέργιος Τζαφέρης (Αλεκάκης- Άγγελος ), Αλέξανδρος Τσακίρης (Κοτκοτίνος- Τάκης- Λεπρέντης- Άγγελος), Μαρίζα Τσάρη (Χαρικλό- Κλεονίκη- Λιλίκα- Χανούμισσα).

Παίζει επί σκηνής το μουσικό σχήμα «Λωξάντρα»:

Δημήτρης Βασιλειάδης (κανονάκι), Αθανάσιος Γκουντάνος (ούτι), Ελευθερία Ελληνίδου (τραγούδι), Πρόδρομος Μπακλατζής (βιολί), Δημήτρης Παναγούλιας (κρουστά).

Conjure one (sleep)

Εικόνες από την μακρινή Αυστραλία...

Αυστραλία…. Για να φθάσετε θα χρειαστείτε κάτι λιγότερo από 20 ώρες αεροπορικής πτήσης, μαζί με τον ενδιάμεσο σταθμό, κι ένα από τα πρώτα που πρέπει οπωσδήποτε να κάνετε αν αποφασίσετε να ταξιδέψετε μέχρι εκεί, είναι να φροντίσετε να είστε ξύπνιοι την ώρα που από το αεροπλάνο θα αρχίσει να φαίνεται το έδαφός της. Είναι η αρχική γνωριμία, μ΄ ένα τόπο διαφορετικό, ένα τόπο που ακόμα κι αν δεν ξέρατε που είστε, με χίλιους διαφορετικούς τρόπους, σας φωνάζει ότι δεν είστε στην Ευρώπη, δεν είστε στην Αμερική.

Η πρώτη εντύπωση αντικρίζοντας κάτω από τα πόδια σας, το κατακόκκινο και κατάξερο έδαφος της άγονης, ορεινής πλευράς της, θα σας κάνει να πιστέψετε ότι ίσως και να πετάτε πάνω από την Αφρική. Ελάχιστα απ΄όσα  έχετε διαβάσει ή ακούσει για τα πυκνά δάση και τις μαγικές παραλίες του Ειρηνικού,  θα  αντικρίσετε πριν προσγειωθείτε.

ΣΙΔΝΕΫ

Όσο κι αν έχετε ταξιδέψει, η εικόνα αλλά και η ατμόσφαιρα είναι πρωτόγνωρη. Μια πόλη χτισμένη στο πλάι της θάλασσας, πνιγμένη στο πράσινο παρά τα θηριώδη κτίρια που δεσπόζουν στο κέντρο της, με τους βασικούς οδικούς της άξονες να θυμίζουν την καλύτερη εθνική οδό της Ελλάδος.

 Το Σίδνευ είναι μια πόλη, άρηκτα δεμένη με το νερό, ζει γύρω απ΄αυτό και σε συνδυασμό με το ότι είναι και μια καταπράσινη πόλη, δεν υπάρχει ωραιότερο σημείο από το λιμάνι για να χαζέψετε τη γύρω θέα, με το πράσινο να σβήνει μέχρι εκεί που αρχίζει το μπλε του ωκεανού. 

 Η πόλη του Σίδνευ, είναι γεμάτη μέρη που πρέπει να επισκεφτείτε, και σ΄όλα εκείνα τα σημεία της που βρίσκονται λίγο πιο μακριά από το νερό. 

 

 Μια σύγχρονη μεγαλούπολη που και στη χειρότερη στιγμή της, θα εξακολουθεί να ανήκει στις ομορφότερες και τις πιο ανθρώπινες πόλεις του κόσμου.

Τις φωτογραφίες τις έχει τραβήξει η Χριστίνα Κυπαρισσά...φοιτήτρια δημοσιογραφίας, που βρέθηκε στην Αυστραλία μέσω του προγράμματος Geji. Όπως αναφέρει η ίδια, η Αυστραλία είναι μια υπέροχη χώρα με μοναδικές εικόνες,που όλοι πρέπει να επισκεφτούν!